Μιλώντας για μάχες

Ο κόσμος, φίλε, δεν είναι ειρηνικός. Η ιστορία γράφεται μέσα από μάχες. Ο φιλόσοφος είχε πει πως η βία είναι η μαμή της ιστορίας. Ο ποιητής είπε πως με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί. Ποιος είσαι εσύ για να τους αμφισβητήσεις; Σιωπή! Στη γωνία, με το ένα πόδι ψηλά. Το μάθημα σήμερα είναι σημαντικό. Σήμερα θα μιλήσουμε για τις σπουδαιότερες μάχες του ποδοσφαίρου.

Ιστορία Πρώτη: Κάπου στο Νότο, ανάμεσα σε ταυρομάχους και αισθησιακές σενιορίτες, υπάρχει μία ομάδα, που διατείνεται πως είναι κάτι παραπάνω από μία απλή ποδοσφαιρική ομάδα. Είναι, λέει, ιδέα. Είναι, λέει, σύμβολο δημοκρατίας. Σύμβολο αντίστασης. Εναντίον ποιων; Εναντίον της ομάδας που φορά λευκά. Της ομάδας που έχει σαν έμβλημα το στέμμα, της ομάδας που ισχυρίζεται πως η φανέλα της είναι η ιστορικότερη στον πλανήτη. Και αυτές οι δύο ομάδες, όταν συναντιούνται, καταφέρουν να μετατρέψουν το γήπεδο σε ένα θέατρο συγκρούσεων, με ήρωες, προδότες, λάβαρα, συνθήματα, ανατροπές, συγκρούσεις, νεκρούς. Μία αέναη μάχη για την επικράτηση-όχι τόσο ποδοσφαιρική, όσο ιστορική, κοινωνική. Μπαρσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης. Μπλαουγκράνα και Μερένχες. Και βασιλιάδες, επαναστάτες, δικτάτορες, όλοι μπλεγμένοι στο παιχνίδι.

Ιστορία Δεύτερη: Φαντάζομαι έχεις ακούσει για τις σταυροφορίες; Όχι. Μάθε ότι ήταν πόλεμοι για θρησκευτικούς λόγους. Ήταν; Λάθος χρόνος. Γιατί ακόμη γίνονται πόλεμοι για τη θρησκεία, στο γρασίδι του ποδοσφαιρικού γηπέδου, σε μία πόλη του Βορρά. Εκεί που υπάρχουν ακόμη μύθοι και θρύλοι, εκεί που στις λίμνες ζουν ακόμη αρχαία τέρατα, οι άνδρες φορούν φούστες και πίνουν το ποτό των αρχηγών. Το 'πιασες; Σκωτία, φίλε. Από τη μία, η ομάδα με τα μπλε. Προτεστάντες. Δηλαδή, φίλοι των Άγγλων. Των κατακτητών, των καταπατητών, όπως τους χαρακτηρίζουν οι άλλοι. Οι άλλοι; Η ομάδα με τα πράσινα. Καθολικοί. Η παράδοση της Σκωτίας. Η αντίσταση, η ανεξαρτησία. Ανεξαρτησία: να ένα σύνθημά τους. Οι μεν δεν επιτρέπουν καθολικούς στην ομάδα τους, οι δε δεν γουστάρουν προτεστάντες. Λίγοι τόλμησαν να αλλάξουν στρατόπεδο. Λίγοι αντέχουν την ατμόσφαιρα ενός παιχνιδιού τόσο τρομερά κλασσικού, τόσο ασυγκράτητα σπουδαίου, που γίνεται επίκληση σε ζωντανούς και νεκρούς(κυρίως νεκρούς), που η νίκη δίνει κάτι παραπάνω από τρεις βαθμούς.

Κατάλαβες, μικρέ; Άλλη φάση το ποδόσφαιρο.

The Catcher in the Rye